Het gemeentebestuur van Velsen heeft naar aanleiding van het verzoek van de Hoge Raad van Adel (24 december 1814) een afbeelding van het wapen van Velsen ingediend, zonder daarbij een beschrijving te geven van de kleuren. Daarop heeft de Hoge Raad van Adel het gemeentewapen van Velsen beschreven als zijnde van lazuur, beladen met een Agnus Dei, staande op een terras, alles van goud. Dit wapendiploma is van 26 juni 1816. De kleuren lazuur (blauw) en goud (geel) zijn de kleuren van het Rijkswapen.
Het Lam Gods (Agnus Dei) is een oud Christelijk symbool voor Jezus’ zoenoffer. Het lam stelt Christus voor, die naar de slachtbank wordt geleid en daarmee boete doet voor de zonden van de mensheid aldus Johannes de Doper.
Het lam draagt een kruisvaan of banier met daarop een Andreaskruis, een diagonaal geplaatst kruis. Sint Andries was een broer van Petrus en een van de apostelen van Christus.
Over de oorsprong van het wapen van Velsen is weinig bekend.
Op een collectebus, die wellicht uit de 17e eeuw stamt, staat waarschijnlijk het oudste wapen van Velsen afgebeeld, namelijk met een wit lam en een rood vaan zonder kruis op een donkergroene achtergrond. Daarnaast komt de oudste beschrijving van het wapen voor in het handschrift van Gerrit Schoemaker (1730), waarin het wordt beschreven als een zilveren lam met zilveren kruisvaan, dat voorzien is van een rood Latijns kruis op een veld van purper.
Een Latijns kruis is een rechtopstaand kruis en met zilver wordt de kleur wit bedoeld.
Kleuren vertegenwoordigen ook een waarde. Zo betekent de kleur wit: waarheid, goedheid, liefde, geloof en goddelijke wijsheid. De kleur rood betekent liefde, lijden en offer, terwijl de kleur purper de rouw of boete symboliseert.
Ten slotte kennen we het wapen nog van twee patriottenvaandels uit 1785. De een vertoont een wit lam met rood vaan en wit Andreaskruis op een groen terras met blauw/zwarte achtergrond.
Met de genoemde voorbeelden kan het bestuur niet kwalijk worden genomen dat zij geen kleurbeschrijving van het wapen hebben aangegeven bij de inzending op 9 november 1815.
